Roma İmparatorluğu Nero - İmparatorun Koruyucu Ruhuna

MS 37'de doğan Nero'nun iktidara giden yolu benzersizdir. Annesi Genç Agrippina'nın manevraları sayesinde İmparator Claudius tarafından evlat edinildi ve Claudius'un ölümü üzerine henüz 16 yaşındayken tahta çıkmıştır. MS 54'te Roma imparatorluk tahtına yükseldi ve çağdaşlarını hem büyüleyen hem de dehşete düşüren çalkantılı bir saltanat başlatmıştır. Başlangıçta genç ve gelecek vaat eden bir imparator olarak algılanan Nero'nun ilk yıllarına görece istikrar damgasını vurdu. Ancak sonraki yılları bir dizi düzensiz ve zalimce eylemlerle karakterize edilmiştir. Pisonian komplosunu acımasızca bastırması ve Hristiyanlara yönelik zulmü, mirasını daha da lekeledi. MS 64'teki Büyük Roma Yangını, sıklıkla Nero'ya atfedilse de bu tarihsel doğrulukla çürütülmüştür. Nihayetinde Nero'nun saltanatı, Roma Senatosu'nun isyanıyla sonuçlandı ve MS 68'de intiharına yol açarak Julio-Claudian hanedanının sonunu işaret etti ve Roma tarihinde hem sanatın hamisi hem de tiranlığın sembolü olarak karmaşık bir miras bırakmıştır

Sikke ön yüzde imparator Nero büstü. Soldan sağa NERO CLAVD CAESAR AVG GER P M TR P IMP P P - Nero Claudius Caesar Augustus Germanicus, Pontifex Maximus, Tribunicia Potestas, İmparator, Pater Patriae: Nero Claudius, Sezar, imparator [Augustus], Almanlara Galip Gelen, Yüksek Rahip, Tribün Gücü, Baş Komutan [İmparator], Vatanın/Ulusun Babası lejantı. Sikke arka yüzde Genius ayakta. Soldan sağa GENIO AVGVSTI - Genio Augusti: İmparatorun [Augustus] Dehasına/Koruyucu Ruhuna lejantı.

Tanrı Genius, ilk olarak erken Cumhuriyet dönemine ait antik Roma sikkelerinde ya keçiye binen kanatlı bir bebek ya da Roma'yı taçlandıran genç bir adam olarak görülür. Roma imparatoru Nero'nun saltanatından bu yana, imparatorun koruyucusu olarak tanındı ve MS üçüncü yüzyılın sonlarında ve dördüncü yüzyılın başlarında çok yaygın bir ters tip haline gelmiştir.